Na tien jaar wachten is het grote moment dan eindelijk aangebroken voor de fans van Wallace & Gromit. Na het onverwachte, maar fenomenale succes van ?Chicken Run? in 2000, is Nick Park er in geslaagd om een langspeelfilm te maken, met zijn twee trouwste en bekendste figuurtjes (uit kortfilms als A Close Shave) in de hoofdrol.


De immer op kaas beluste Wallace (stem van Peter Sallis) en de zwijgzame, maar trouwe Gromit wonen in een typische Engelse voorstad. Wallace is een uitvinder pur sang, die voor iedere mogelijke handeling een gepaste uitvinding uit zijn mouw tovert. Gromit is de atypische hond die de rommel van zijn baasje deskundig opruimt. Samen baten ze Anti-Pesto uit, een succesvol recept waarmee ze het ongedierte bestrijden op een diervriendelijke manier. Hun zaakje loopt schitterend, zeker met de Grote Groentenwedstrijd in het vooruitzicht.


Nu de konijnen in grote getale afzakken naar het stadje heeft Wallace de Bun-Vac 6000 gebouwd. Deze kan grote hoeveelheden konijnen in één keer ?opzuigen?, waarna ze in een glazen container kunnen worden meegenomen. Het nieuwste snufje van Wallace is een soort hypnosehelm, die hij aansluit op de Bun-Vac 6000. Op deze manier wil hij de konijnen brainwashen en afhelpen van hun obsessie voor groenten. Maar alles loopt natuurlijk niet zoals gepland...


De fans hoeven alvast niet te vrezen, ?Wallace & Gromit: the Curse of the Were-Rabbit?, is een onvergetelijk avontuur van begin tot eind. Net zoals in Chicken Run? worden we getrakteerd op een stevige portie Britse humor, splijtende dialogen en een karrevracht aan cinefiele knipoogjes (King Kong als meest opvallende). Voor deze film werd bovendien opnieuw gebruik gemaakt van claymation. Alle scènes in de film zijn met de stop-motion techniek gefilmd en alles in de film is gemaakt van klei. In een periode waarin CGI stilaan de hele filmwereld in haar greep houdt, is het een verademing dat een film als ?Wallace & Gromit? nog een kans krijgt in de bioscoopzalen.

Sven Van Beirs