Opnieuw een Belgische (zelfs Vlaamse) film die meer dan te pruimen is, na Falling en The Cutting moet ik misschien mijn vooroordelen tov de Vlaamse cinema wel eens gaan herzien. Soit, Olivetti 82 is de wat eigenaardige titel van deze thriller.

Bernard - de Canadees - is een 'liefdeskindje' van tijdens de oorlog, doch pappa is nergens meer te bespeuren. Bernard is wat anders dan de andere kinderen van zijn leeftijd, hij is heel stil, eigenlijk wat té braaf en heeft weinig vriendjes. ZIjn grootste bezorgdheid is zijn kleinere zusje die hij voortdurend bemoederd. "Bernard vrijt met zijn zus" schelden de kinderen en helemaal verkeerd zijn ze niet. Wanneer het zusje echter vermoord wordt, stort Bernard's wereld in elkaar en verandert hij.

Hij werkt nog harder dan tevoren, krijgt een schrijfmachine (een Olivetti 82) en hernieuwd zijn Joodse roots. Wanneer hij trouwt en een dochtertje krijgt dat sterk op zijn zus lijkt, beginnen de gevoelens weer te borrellen.

Dit alles wordt verteld dmv flashbacks door de oude Bernard die inmiddels gearresteerd is. De eigenaardig, droge, zakelijk vertelstijl past de acteurs geweldig en ze doen dit dan ook in hun genre perfect. (Toegegeven, op zo'n manier acteren is gewoon ook makkelijker).
Hoedanook, door een goed verhaal, en een slimme regisseurs die zijn acteurs kent is Olivetti 82 een van de zeer zeldzame goede Vlaamse thrillers geworden en opnieuw een Belgische aanrader !

Frank Moens