In een dorpje worden twee kinderen net op hetzelfde tijdstip geboren, in het zelfde hospitaal, bijna in hetzelfde kraambed, maar wel van verschillende moeders. Ze noemen elkaar Pig en Runt.

Door een evenzeer miraculeus toeval zijn ze ook nog buren en ze worden vanzelfsprekend dikke maatjes. Alles doen ze samen, ze zijn werkelijk elkaars leven. Als ze tieners worden beginnen de spanningen echter, Runt kijkt naar andere jongens en Pig is daar niet blij om. Stilaan zal hij zich psychotischer gaan gedragen, tot.. TADATADAA

Ik weet nu niet of het komt omdat dit mijn 8ste dag filmfestival is, maar ik vind dat alle Europese films op elkaar lijken ondertussen. Het is zó vaak: in het begin is alles leuk, peis en vree, en net als je denkt dat het een feel-good movie wordt, draait het verhaal, zonder dat daar echt aanleiding voor is, 180 graden in de slechte zin. Koppel dit aan sociale problematiek en vaak wat zwaardere onderwerpen, et voila : De Europese film ? Dit zag je ondermeer bij How Harry became a Tree, Falling, Crush en zelfs Millennium Mambo (nog niet eens een Europese).

Enfin, om maar te zeggen: opnieuw, niet echt slecht, maar net zoals Hollywood vaak onrealistische happy ends maakt schijnt Europa, als het maar enigszins kan, deprimerende (realitischer misschien ?) eindes te forceren.